9,95 voor een retourtje Londen 29,95 voor een vluchtje naar Nice of 19,95 voor een enkeltje Milaan. Dit soort lage ticket prijzen zijn tegenwoordig heel normaal, echter tien jaar geleden geheel ondenkbaar. Sinds mid jaren negentig heeft een nieuw fenomeen een ware revolutie ontketend in de luchtvaartwereld: de low cost carrier

Mid jaren negentig markeerde de opkomst van de low cost carriers. De toenmalige 'pioniers' Ryanair en Easyjet (respectievelijk uit Ierland en Engeland) startten beiden lijndiensten met oude Boeing 737's. Het grote verschil met de traditionele maatschappijen was de manier van bedrijfsvoering; probeerde de traditionele maatschappijen elkaar voornamelijk te beconcurreren op het gebied van service, Ryanair en Easyjet probeerden de concurrentie aan te gaan door (extreem) lage prijzen te vragen voor de tickets. Om deze lage prijzen te bereiken werden op alle mogelijke manieren getracht geld te besparen: tickets moesten via telefoon op het opkomende internet geboekt worden (waardoor de relatief dure reisagent buiten werd gesloten), aan boord moest al het eten en drinken gekocht worden, de crew werd per uur betaald en er werd gevlogen op de vaak kleinere 'secundaire' luchthavens, gelegen buiten de grote steden(aangezien die aanzienlijk lagere tarieven voor de afhandeling van de vliegtuigen en de starts en landingen hanteerden).

De concurrentie van de low cost carriers werd aanvankelijk niet serieus genomen door de traditionele carriers(gedacht werd dat geen enkele maatschappij, die dergelijk lage prijzen hanteerde, een lang leven was beschoren). Maar naarmate het aantal passagiers (en winsten) bij de traditionele maatschappijen daalde, ten koste van de low cost carriers op concurrerende routes, besefte men dat de low cost carriers een serieuze concurrent was geworden.

De traditionele maatschappijen reageerden door hun eigen low cost carriers op te richten. Zo startte British Airways de maatschappij 'Go' en KLM 'Buzz'. Echter bleek het vrijwel onmogelijk om de twee haaks op elkaar staande visies met elkaar te combineren in een bedrijf, vanwege de verschillende bedrijfsstructuren. Deze low cost carriers werden dan ook verkocht (Buzz werd overgenomen door Ryanair en Go door Easyjet).

Tegenwoordig is de low cost carrier al lang niet meer het 'stoutste jongetje' van de klas, maar een serieuze en volwaardige speler in de luchtvaartwereld. Vele nieuwe low cost carriers zagen het levenslicht de afgelopen jaren, zoals Virgin Express, Jet2, BLUE1, maar ook het Nederlandse Transavia heeft zich opgeworpen als low cost carrier. De pioniersjaren zijn voorbij en de low cost carriers zijn tegenwoordig bedrijven met moderne vliegtuigen en een uitgebreide en professionele bedrijfsstructuur.

Echter, met de faillissementen van maatschappijen als V-BIRD en EUJet en de problemen die zich voordoen bij enkele carriers is duidelijk geworden dat ook de low cost sector kwetsbaar is.  Hoe de toekomst er uit zal zien voor de low cost sector is dan ook onduidelijk. Een ding blijft zeker: Niets is zo onvoorspelbaar als de wereld van de luchtvaart....